Obiter Dictum

Notes on the adventure of life.

(3) De woestijn als zielenzalver

leave a comment »

Marokko verwelkomde ons op haar eigen grillige manier. De grenspost die ons van Spanje naar haar bracht een bijenkorf van Afrikaanse drukte: statige mannen in lange witte Jellaba’s die de krioelende massa auto’s en mensen luidkeels van paspoortcontrole naar autocontrole gesticuleerde, sjacheraars die trachten een handige Euro te verdienen uit ons onzekerheid door te tonen hoe we de aankomstformulieren moeten invullen. Een gloedwarme container doet dienst als medische post waar we verplicht een lazerlichtje tegen het voorhoofd krijgen om te controleren dat we geen Mexicaanse griep het land binnen brengen. Wel vijf verschillende norse mannen in uniform kijken onze paspoorten en autopapieren na op de 100 meter dat we door de controlepost aanschuiven. Aan de Marokkaanse zijde van de grenspost strekt de rij auto’s die het land willen verlaten bijna eindeloos in de blakende zon. Rondom, op de kale heuvels achter torenhoge omheiningen kijken vluchtelingen priemend toe, hopend op  een onbewaakt moment die voor hun de kans – hoe klein dan ook – op een nieuw leven zou kunnen betekenen.

Meer dan 1700 kilometer reden we de afgelopen week door haar bergen, haar eindeloze vlaktes en haar wemelende dorpen. Elke dag kruipen we een eindje verder zuid. Bergen als reuzen omringen ons, we rijden als een netjes rijtje mieren tussen hun massieve voeten door om dagen later uitgespuwd te worden op eindeloze vlaktes: de zon, de hitte en de vermoeidheid onze enige trouwe reisgezellen. Richting Zagora en ‘Vallee Du Draa” trekken we, om daar te overnachten voor we verder zuidoostwaarts naar de grens met Mauritanië rijden.

Zagora: overal vertelde men ons over de schoonheid van Zagora. Aan het einde van Vallee Du Draa – een befaamde vallei dadelbomen omringd door bruingebakte bergen, daar lag Zagora. Twee dagen en een nacht hebben we gereden, over de eindeloze zandvlaktes en de rotspaden van het Kheb Azouggouarh gebied voor we eindelijk, in de gitzwarte donker haar lichtjes tussen de bergen zagen verschijnen: Zagora.

Uitgeput, het zweet en zand klevend aan ons lijf, rijden we het donkere kampeerterrein op. We mikken naar de lichten van de andere voertuigen, glimmend als ogen van wachtende leeuwen in de nacht. Op wankelende benen stappen we uit, blij eindelijk uit de auto te zijn, de vermoeidheid stoot een krop in onze keel. De uitputtende tweedaagse rit door de Kheb Azouggouarh vlaktes heeft ervoor gezorgd dat het stadsmeisje in ons beiden slechts een vage herinnering is geworden. Leven en overleven – vandaag, dat is wat telt. Rijden, eten, slapen. Verder is er niets. Dit is geen vakantie weg van jezelf, integendeel: dit is in reis met enkel je eigen angsten, je eigen tekortkomingen en je eigen grenzen als bruuske reisgezellen.

Gedesoriënteerd kijken we rond om te zien wie er nog al is toegekomen. Al snel worden we omringd door andere leden van de groep. Allemaal komen ze vragen hoe het was, lopen ze rond de auto om te oordelen hoe die het heeft overleeft. Vragen, schouderklopjes, een zachte glimlach, een glas koel water dat verschijnt uit het niets, zo verwelkomen ze ons terug in hun midden.

Vermoeid wandelen we samen naar de Berbertent waar Mohammed, de eigenaar van het kampeerterrein, ons opwacht met warme, stroopzoete muntthee. Hij vraagt hoe het is gegaan, onze rit door de vlaktes van Marokko. Wanneer we hem met krakende stembanden vertellen dat het een adembenemende mooie maar loodzware ervaring is geweest, antwoord hij glimlachend: “N’oubliez pas Madame: comme l’eau nettoie le corps, les desert nettoie l’ame.

Artikel hier

Written by sabineclappaert

November 12, 2009 at 10:04 pm

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: