Obiter Dictum

Notes on the adventure of life.

Perfect onvolmaakt

leave a comment »

(De Morgen Wax, 25 April 2009)

Ik zal het zeggen zoals het is: ik heb een puist op mijn bovenlip. Zo ’n verheven rode knobbel met een fijn blond haartje erin. En laat ons eerlijk zijn: een Madam van in de dertig met een puist, het is niet echt een zicht. Vandaar dat ik me de komende dagen enkel op gekend grondgebied begeef. Bij m’n bakker bijvoorbeeld, die om 10u ’s morgens al veel te lang wakker is om zich nog aan mijn puist te storen. Of bij Karientje van de krantenwinkel, die zelf ook niet moeders mooiste is. En in mijn stamcafe: diep, donker en vol half zat mannenvolk, daar zal je me vinden. Enkel deze vertrouwde, perfect onvolmaakte mensen mogen me zien, puist en al.

Maar Brussel, Antwerpen en – God forbid – mecca’s van stijl als London, New York of Tokyo ga ik de komende dagen ten alle kosten vermijden. Annuleer die belangrijke vergaderingen! Verplaats de geplande soirees in chique restaurants! Want hier verwacht men me volkomen volmaakt. Zonder rimpeltjes, zonder schilfertjes of stoppels en zeker zonder een grote rode puist op mijn bovenlip.

Goed, ik geef het toe: ik ben vorige week bij een dermatologe op consultatie geweest. Kwestie van het te redden wat te redden valt. We spraken over laserbehandelingen, Botox en fillers en – op termijn – een MacLift.  Als het aan hem lag begonnen de verbouwingswerken morgen. Wat me opviel? Ten spijte van al het gebabbel over het wonder des moderne spuittechnologieen, zat voor me een man van eind de veertig, met voorhoofdrimpels,  kraaipootjes en beweegbare fronslijntjes . En zeer duidelijk sans Botox perfectie. Hoe komt het toch dat plastische chirurgen zelf nooit opgespoten, strak getrokken of bijgevuld zijn? (En laat me het hier even niet hebben over de bovenlip van Veronique DeCock. Die kan binnenkort niet meer door haar neus ademen.)

De vrouw die het niet toegeeft liegt: het is moeilijk in je eigen schoonheid te blijven geloven. Hoofd trots gehoffen, blik recht vooruit zeggen we allemaal: ik ben wie ik ben. Ik hou van mezelf zoals ik ben en basta met de rest!  En toch liegen we.  Want de bladen liegen ons voor: iedereen is jong, en als ze niet jong zijn, worden ze mooi oud. Rond het blik van elke Hollywood ster zoeken we de rimpels, stellen we ons vragen bij de volmaakt glansende lippen en strakke, opgespannen jeukbenen. Zijn wij dan de enige die zo genadeloos zijn verouderd? Het blik in haar ogen zegt “veertig voorbij” en toch heeft ze de borsten van een zestienjarige, de lippen van een pornoster en fronst ze nimmer in felle zon. En dan plots valt het overal op: de Botox generatie. De generatie vrouwen met het uitdrukkeloos blik. De vrouwen die nooit fronzen. De vrouwen met de heupen van een jongen en de lippen die door 100 bijen zijn gestoken.

Jennifer Aniston, Angelina Jolie, Courtney Cox, Kate Moss, Claudia Schiffer – stuk voor stuk vrouwen waarmee we zijn opgegroeid. Vrouwen van wie we de haarstijl klakkeloos hebben gecopieerd, van wie we de wilde, roekeloze tattoes als gedichten voorlazen en van wie we de wespentaille hap na hap hebben vervloekt. Geen dag zijn ze verouderd. Geen puist, geen rimpel, geen stoppeltje of ongelukkige bult te bespeuren.

“Het voelt een beetje raar in het begin,” zei de dermatologe voorzichtig, “alsof je een gewicht tussen je wenkbrouwen meedraag.” Diep in gedachte knikte ik. “Maar na tien dagen gaat het al veel beter,” voegde hij toe. “Als je wilt heb ik nu nog 20 minuutjes tijd” sluit hij vastberaden af. Mijn mond droogt op. Mijn hart bonkt oordovend in mijn keel.

“Ik wil er toch nog even over nadenken,” zeg ik, en hoor de stem van mijn schoonzus genadeloos minachtend in mijn hoofd weerklinken: “Why don’t you have some kids. The wrinkles will be the least of your worries.”

Beschaamd haast ik me weg uit zijn spreekkamer. “Om erover na te denken,” zo gezegd. Terug in de auto kijk in  mijn achteruitkijkspiegel. Ik frons en voor ik het weet breekt een stomme, kinderlijke grijns over m’n gezicht. Ik kan ten minste fronsen, stel je voor!

Written by sabineclappaert

April 25, 2009 at 10:46 am

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: